دعای صحیفه
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
1) سه مرتبه می گویی: سُبْحَانَ اللَّهِ الْعَظِيمِ وَ بِحَمْدِهِ
تسبيح مىكنم خدايى را كه بزرگ است و به حمد او مشغولم (سپس می گویی:)
2) سُبْحَانَهُ مِنْ إِلَهٍ مَا أَمْلَكَهُ
منزه است خدا! شگفتا معبودی كه چه اندازه مالك است!
3) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مَلِيكٍ مَا أَقْدَرَهُ
و منزه است خدا! شگفتا پادشاهى كه چقدر تواناست!
4) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ قَدِيرٍ مَا أَعْظَمَهُ
و منزه است خدا! شگفتا بسيار توانایى كه چه اندازه بزرگ است!
5) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ عَظِيمٍ مَا أَجَلَّهُ
و منزه است خدا! شگفتا بزرگى كه چه اندازه بزرگوار است!
6) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ جَلِيلٍ مَا أَمْجَدَهُ
و منزه است خدا! شگفتا بزرگوارى چه اندازه بزرگ است!
7) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مَاجِدٍ مَا أَرْأَفَهُ
و منزه است خدا! شگفتا بزرکى كه چه اندازه مهربان است!
8) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ رَءُوفٍ مَا أَعَزَّهُ
و منزه است خدا! شگفتا مهربانى كه چقدر عزيز است!
9) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ عَزِيزٍ مَا أَكْبَرَهُ
و منزه است خدا! شگفتا عزيزى كه چه اندازه بزرگ است!
10) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ كَبِيرٍ مَا أَقْدَمَهُ
و منزه است خدا! شگفتا بزرگى كه چه هميشگى است!
11) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ قَدِيمٍ مَا أَعْلَاهُ
و منزه است خدا! شگفتا جاودانى كه چه اندازه بلندمرتبه است!
12) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ عَالٍ مَا أَسْنَاهُ
و منزه است خدا! شگفتا بلند مرتبهاى كه چه اندازه رفعت دارد!
13) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ سَنِيٍّ مَا أَبْهَاهُ
و منزه است خدا! شگفتا رفيعى كه چه اندازه نیکوست!
14) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ بَهِيٍّ مَا أَنْوَرَهُ
و منزه است خدا! شگفتا نيكویى كه چه اندازه نورانى است!
15) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مُنِيرٍ مَا أَظْهَرَهُ
و منزه است خدا! شگفتا از روشنایى كه چه اندازه آشکار است!
16) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ ظَاهِرٍ مَا أَخْفَاهُ
و منزه است خدا! شگفتا ظاهرى كه چه پنهان است!
17) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ خَفِيٍّ مَا أَعْلَمَهُ
و منزه است خدا! شگفتا از پنهانى كه چه اندازه داناست!
18) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ عَلِيمٍ مَا أَخْبَرَهُ
و منزه است خدا! شگفتا از دانایى كه چقدر آگاه است!
19) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ خَبِيرٍ مَا أَكْرَمَهُ
و منزه است خدا! شگفتا از آگاهى چه اندازه كريم است!
20) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ كَرِيمٍ مَا أَلْطَفَهُ
و منزه است خدا! شگفتا بخشندهاى كه چه اندازه لطف دارد!
21) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ لَطِيفٍ مَا أَبْصَرَهُ
و منزه است خدا! شگفتا از مهربانى كه چه بيناست!
22) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ بَصِيرٍ مَا أَسْمَعَهُ
و منزه است خدا! شگفتا بينایى كه چه شنواست!
23) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ سَمِيعٍ مَا أَحْفَظَهُ
و منزه است خدا! شگفتا شنوایى كه چه اندازه نگاه دارنده است!
24) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ حَفِيظٍ مَا أَمْلَاهُ
و منزه است خدا! شگفتا نگاه دارندهاى كه چقدر توانگر است!
25) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مَلِيٍّ مَا أَوْفَاهُ
و منزه است خدا! شگفتا توانگرى كه چه صاحب عطاست!
26) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ وَفِيٍّ مَا أَغْنَاهُ
و منزه است خدا! شگفتا دهندهاى كه چه اندازه بىنياز است!
27) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ غَنِيٍّ مَا أَعْطَاهُ
و منزه است خدا! شگفتا بىنيازى كه چقدر صاحب بخشش است!
28) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مُعْطٍ مَا أَوْسَعَهُ
و منزه است خدا! شگفتا بخشندهاى كه چه وسعت بخش است!
29) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ وَاسِعٍ مَا أَجْوَدَهُ
و منزه است خدا! شگفتا رزق دهندهاى كه چه اندازه بخشنده است!
30) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ جَوَادٍ مَا أَفْضَلَهُ
و منزه است خدا! شگفتا بخشنده اى كه چه اندازه صاحب فضل است!
31) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مُفْضِلٍ مَا أَنْعَمَهُ
و منزه است خدا! شگفتا صاحب فضلى كه چقدر نعمت بخش است!
32) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مُنْعِمٍ مَا أَسْيَدَهُ
و منزه است خدا! شگفتا نعمت دهندهاى كه چه سرور است!
33) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ سَيِّدٍ مَا أَرْحَمَهُ
و منزه است خدا! شگفتا سرورى كه چه اندازه مهربان است!
34) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ رَحِيمٍ مَا أَشَدَّهُ
و منزه است خدا! شگفتا مهربانى كه چه اندازه سخت گیر است!
35) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ شَدِيدٍ مَا أَقْوَاهُ
و منزه است خدا! شگفتا سختگيرى كه چقدر نیرومند است!
36) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ قَوِيٍّ مَا أَحْكَمَهُ
و منزه است خدا! شگفتا نیرومندی كه چه فرزانه است!
37) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ حَكِيمٍ مَا أَبْطَشَهُ
و منزه است خدا! شگفتا حكيمى كه چه صاحب قهر است!
38) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ بَاطِشٍ مَا أَقْوَمَهُ
و منزه است خدا! شگفتا صاحب قهرى كه چه اندازه پابرجاست!
39) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ قَيُّومٍ مَا أَحْمَدَهُ
و منزه است خدا! شگفتا به خود برپایى كه چقدر ستوده است!
40) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ حَمِيدٍ مَا أَدْوَمَهُ
و منزه است خدا! شگفتا ستوده ای كه چه هميشگى است!
41) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ دَائِمٍ مَا أَبْقَاهُ
و منزه است خدا! شگفتا جاودانى كه چه ماندگار است!
42) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ بَاقٍ مَا أَفْرَدَهُ
و منزه است خدا! شگفتا ماندگارى كه چه اندازه بىهمتاست!
43) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ فَرْدٍ مَا أَوْحَدَهُ
و منزه است خدا! شگفتا بىهمتایى كه چه يكتاست!
44) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ وَاحِدٍ مَا أَصْمَدَهُ
و منزه است خدا! شگفتا يكتایى كه چقدر مورد توجه و بىنياز است!
45) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ صَمَدٍ مَا أَمْلَكَهُ
و منزه است خدا! شگفتا بىنيازى كه چه اندازه مالک است!
46) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مَالِكٍ مَا أَوْلَاهُ
و منزه است خدا! شگفتا مالكى كه چه صاحب اختيار است!
47) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ وَلِيٍّ مَا أَعْظَمَهُ
و منزه است خدا! شگفتا صاحب اختيارى كه چقدر بزرگ است!
48) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ عَظِيمٍ مَا أَكْمَلَه
و منزه است خدا! شگفتا بزرگى كه چه اندازه كامل است!
49) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ كَامِلٍ مَا أَتَمَّهُ
و منزه است خدا! شگفتا كاملى كه چه تمام است!
50) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ تَامٍ مَا أَعْجَبَهُ
و منزه است خدا! شگفتا تمامى كه چه اندازه نيكوست!
51) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ عَجِيبٍ مَا أَفْخَرَهُ
و منزه است خدا! شگفتا نيكویى كه چه صاحب فخر است!
52) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ فَاخِرٍ مَا أَبْعَدَهُ
و منزه است خدا! شگفتا فخركنندهاى كه چه اندازه دور است!
53) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ بَعِيدٍ مَا أَقْرَبَهُ
و منزه است خدا! شگفتا دورى كه چه نزديك است!
54) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ قَرِيبٍ مَا أَمْنَعَهُ
و منزه است خدا! شگفتا نزديكى كه چه اندازه غالب است!
55) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مَانِعٍ مَا أَغْلَبَهُ
و منزه است خدا! شگفتا غلبهكنندهاى كه چقدر مسلّط است!
56) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ غَالِبٍ مَا أَعْفَاهُ
و منزه است خدا! شگفتا چیره اى كه چه بخشاینده است!
57) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ عَفُوٍّ مَا أَحْسَنَهُ
و منزه است خدا! شگفتا بخشایندهاى كه چه اندازه نیکوکار است!
58) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مُحْسِنٍ مَا أَجْمَلَهُ
و منزه است خدا! شگفتا نیکوکارى كه چه زیباست!
59) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ جَمِيلٍ مَا أَقْبَلَهُ
و منزه است خدا! شگفتا زیبایى كه چه اندازه پذیرنده [توبه] است!
60) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ قَابِلٍ مَا أَشْكَرَهُ
و منزه است خدا! شگفتا توبهپذیرى كه چه سپاسگزار است!
61) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ شَكُورٍ مَا أَغْفَرَهُ
و منزه است خدا! شگفتا سپاسگزارى كه چه اندازه آمرزنده است!
62) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ غَفُورٍ مَا أَكْبَرَهُ
و منزه است خدا! شگفتا آمرزندهاى كه چه اندازه بزرگ است!
63) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ كَبِيرٍ مَا أَجْبَرَهُ
و منزه است خدا! شگفتا از بزرگى كه چه صاحب جبروت است!
64) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ جَبَّارٍ مَا أَدْيَنَهُ
و منزه است خدا! شگفتا صاحب جبروتى كه چه اندازه جزادهنده است!
65) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ دَيَّانٍ مَا أَقْضَاهُ
و منزه است خدا! شگفتا جزادهندهاى كه چه اندازه حكم کننده است!
66) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ قَاضٍ مَا أَمْضَاهُ
و منزه است خدا! شگفتا حكمكنندهاى كه چه حاكم است!
67) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مَاضٍ مَا أَنْفَذَهُ
و منزه است خدا! شگفتا حاكمى كه چه فرمانش جارى است!
68) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ نَافِذٍ مَا أَرْحَمَهُ
و منزه است خدا! شگفتا فرمانروایی كه چقدر مهربان است!
69) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ رَحِيمٍ مَا أَخْلَقَهُ
و منزه است خدا! شگفتا مهربانى كه چه اندازه آفریننده است!
70) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ خَالِقٍ مَا أَقْهَرَهُ
و منزه است خدا! شگفتا آفریدگارى كه چه اندازه چیره است!
71) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ قَاهِرٍ مَا أَمْلَكَهُ
و منزه است خدا! شگفتا چیره اى كه چه صاحب مملكت است!
72) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مَلِيكٍ مَا أَقْدَرَهُ
و منزه است خدا! شگفتا پادشاهى كه چقدر تواناست!
73) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ قَادِرٍ مَا أَرْفَعَهُ
و منزه است خدا! شگفتا توانایى كه چه اندازه بلندپایه است!
74) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ رَفِيعٍ مَا أَشْرَفَهُ
و منزه است خدا! شگفتا بلندپایهاى كه چه اندازه شریف است!
75) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ شَرِيفٍ مَا أَرْزَقَهُ
و منزه است خدا! شگفتا شریفى كه چه روزی بخش است!
76) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ رَازِقٍ مَا أَقْبَضَهُ
و منزه است خدا! شگفتا روزى دهندهاى كه چه تنگ گیر است!
77) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ قَابِضٍ مَا أَبْسَطَهُ
و منزه است خدا! شگفتا تنگ گیری كه چه وسعت بخش است!
78) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ بَاسِطٍ مَا أَهْدَاهُ
و منزه است خدا! شگفتا روزى گسترانندهاى كه چه اندازه راهنماست!
79) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ هَادٍ مَا أَصْدَقَهُ
و منزه است خدا! شگفتا راهنمایى كه چقدر راستگوست!
80) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ صَادِقٍ مَا أَبْدَاهُ
و منزه است خدا! شگفتا راستگویى كه چه اندازه آشکار است!
81) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ بَادِئٍ مَا أَقْدَسَهُ
و منزه است خدا! شگفتا ظاهرى كه چه منزّه از عيب هاست!
82) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ قُدُّوسٍ مَا أَظْهَرَهُ [مَا أَطْهَرَهُ]
و منزه است خدا! شگفتا شکوهمندی كه چقدر ظاهر [پاكيزه] است!
83) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ ظَاهِرٍ [مِنْ طَاهِرٍ] مَا أَزْكَاهُ
و منزه است خدا! شگفتا آشكارى [پاكيزهاى] كه چه پاك است!
84) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ زَكِيٍّ مَا أَبْقَاهُ
و منزه است خدا! شگفتا پاكى كه چه اندازه ماندگار است!
85) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ بَاقٍ مَا أَعْوَدَهُ
و منزه است خدا! شگفتا ماندگارى كه چه اندازه بازگرداننده است!
86) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ عَوَّادٍ [مُعِيدٍ] مَا أَفْطَرَهُ
و منزه است خدا! شگفتا بازگرداننده ای كه چه آفریننده است!
87) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ فَاطِرٍ مَا أَرْعَاهُ
و منزه است خدا! شگفتا آفریننده اى كه چه اندازه نگاه دارنده است!
88) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ رَاعٍ مَا أَعْوَنَهُ
و منزه است خدا! شگفتا نگاه دارندهاى كه چه ياور است!
89) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مُعِينٍ مَا أَوْهَبَهُ
و منزه است خدا! شگفتا يارىكنندهاى كه چه اندازه بخشنده است!
90) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ وَهَّابٍ مَا أَتْوَبَهُ
و منزه است خدا! شگفتا بسيار بخشندهاى كه چقدر توبه پذیر است!
91) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ تَوَّابٍ مَا أَسْخَاهُ
و منزه است خدا! شگفتا توبه پذیری كه چه اندازه سخیّ است!
92) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ سَخِيٍّ مَا أَبْصَرَهُ
و منزه است خدا! شگفتا دهنده ای كه چه اندازه بیناست!
93) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ بَصِيرٍ مَا أَسْلَمَهُ
و منزه است خدا! شگفتا بينایى كه چه اندازه سالم است!
94) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ سَلِيمٍ مَا أَشْفَاهُ
و منزه است خدا! شگفتا سالمى كه چقدر شفادهنده است!
95) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ شَافٍ مَا أَنْجَاهُ
و منزه است خدا! شگفتا شفادهندهاى كه چه اندازه رهایی بخش است!
96) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مُنْجٍ مَا أَبَرَّهُ
و منزه است خدا! شگفتا نجات دهندهاى كه چه اندازه نيكوكار است!
97) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ بَارٍّ مَا أَطْلَبَهُ
و منزه است خدا! شگفتا نيكوكارى كه چقدر خواهنده است!
98) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ طَالِبٍ مَا أَدْرَكَهُ
و منزه است خدا! شگفتا خواهنده اى كه چه صاحب ادراك است!
99) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مُدْرِكٍ مَا أَشَدَّهُ
و منزه است خدا! شگفتا ادراككنندهاى كه چه چيز او را سخت گیر است!
100) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ شَدِيدٍ مَا أَعْطَفَهُ
و منزه است خدا! شگفتا سخت گیری كه چه اندازه مهربان است!
101) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مُتَعَطِّفٍ مَا أَعْدَلَهُ
و منزه است خدا! شگفتا مهربانى كه چه دادگر است!
102) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ عَادِلٍ مَا أَتْقَنَهُ
و منزه است خدا! شگفتا دادگرى كه چه اندازه فرمانش استوار و محکم است!
103) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مُتْقِنٍ مَا أَحْكَمَهُ
و منزه است خدا! شگفتا محكمكنندهاى كه چقدر فرزانه است!
104) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ حَكِيمٍ مَا أَكْفَلَهُ
و منزه است خدا! شگفتا حكيمى كه چه ضامن و سرپرست است!
105) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ كَفِيلٍ مَا أَشْهَدَهُ
و منزه است خدا! شگفتا ضامنى كه چه اندازه گواه است!
106) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ شَهِيدٍ مَا أَحْمَدَهُ
و منزه است خدا! شگفتا گواهى كه چقدر ستوده است!
107) وَ سُبْحَانَهُ هُوَ اللَّهُ الْعَظِيمُ وَ بِحَمْدِهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَكْبَرُ وَ لِلَّهِ الْحَمْدُ وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ دَافِعِ كُلِّ بَلِيَّةٍ وَ هُوَ حَسْبِي وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ.
و منزه است او! اوست خداى بزرگ و به سپاس او مشغولم. و همه حمد از براى خداست. و معبودى جز خدا نيست. و خدا بزرگ تر است از آنكه به وصف درآيد. و ستایش از براى خداست. و حركت و قدرتى نیست مگر به قدرت خداى بلندمرتبه بزرگ، دفعكننده هر بلا. و اوست مرا بس است و نيكو کارسازی است.
مرجع http://alihaghshenas.ir